งานวิจัยและผลงาน
บุคลากรและเจ้าหน้าที่กลุ่มงานเวชศาสตร์ฉุกเฉิน
การศึกษาปัจจัยที่มีผลให้ผู้ป่วยที่นอนรักษาในห้องสังเกตอาการระยะสั้น (Observe Unit: OU) ของแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช ต้องย้ายไปรักษาเป็นผู้ป่วยใน (Inpatient Department: IPD ) แผนกต่าง ๆ
บทนำ: ห้องสังเกตอาการระยะสั้นเหมาะสำหรับผู้ป่วยที่มาตรวจที่ห้องฉุกเฉิน ต้องการระยะเวลาสั้นๆ ในการรักษาควรเป็นกลุ่มโรคหรืออาการที่ไม่รุนแรง จำหน่ายกลับบ้านได้ภายใน 24 ชั่วโมง แต่พบว่าผู้ป่วยบางรายอาการแย่ลงจนต้องย้ายไปแผนกผู้ป่วยใน และมีภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงตามมา
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลให้ผู้ป่วยในห้องสังเกตอาการระยะสั้นของแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉิน ต้องย้ายไปรักษาเป็นผู้ป่วยในแผนกต่าง ๆ
วัสดุและวิธีการศึกษา: ศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา โดยทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยที่เข้ารักษาในห้องสังเกตอาการระยะสั้น(OU) แล้วต้องย้ายไปเป็นผู้ป่วยใน(IPD) ตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน พ.ศ.2562 ถึง 19 เมษายน พ.ศ. 2563
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยจำนวนทั้งสิ้น 1,086 คน มี 196 คน (18%) ต้องย้ายเข้ารับการรักษาที่ IPD ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการที่ผู้ป่วยต้องย้ายแผนก คือระดับความรุนแรงจากการ triage level emergency และ urgency กลุ่มอาการไข้ไม่ทราบสาเหตุ อาการปวดท้องที่ไม่ทราบสาเหตุ และกระเพาะอาหารอักเสบ (p=0.001, 0.022, 0.043 และ 0.021 ตามลำดับ) ส่วนโรคหรืออาการที่เป็นสาเหตุของการย้ายมากที่สุดได้แก่กลุ่มอาการไข้ไม่ทราบสาเหตุ (30.1%), กลุ่มอาการถ่ายเหลวและสำไส้อักเสบ (18.3%)และอาการปวดท้องที่ไม่ทราบสาเหตุ (13.7%) ตามลำดับ
สรุป: ระดับความรุนแรงของการคัดแยกผู้ป่วยแรกรับที่ห้องฉุกเฉิน (triage level) ในระดับ emergency และurgency อาการไข้ไม่ทราบสาเหตุ อาการปวดท้องที่ไม่ทราบสาเหตุ และกระเพาะอาหารอักเสบ เป็นปัจจัยที่สัมพันธ์กับการที่ผู้ป่วยต้องย้ายแผนก
ความสำเร็จและภาวะแทรกซ้อนของการใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจแบบรวดเร็วโดยใช้ยานำสลบและยาคลายกล้ามเนื้อ (Rapid sequence intubation : RSI) ในห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
บทนำ: การใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจเป็นหัตถการที่พบบ่อยในห้องฉุกเฉิน ซึ่งเป็นหัตถการที่เร่งด่วนและทำให้เกิดผลแทรกซ้อนได้มาก ปัจจุบันการใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจแบบรวดเร็วโดยใช้ยานำสลบและยาคลายกล้ามเนื้อ (Rapid sequence intubation (RSI)) ได้ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางทั้งในประเทศและต่างประเทศ ซึ่งช่วยเพิ่มอัตราความสำเร็จของการใส่ท่อหลอดลมคอและลดภาวะแทรกซ้อนได้
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลสำเร็จและภาวะแทรกซ้อนของการใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจแบบ RSI ในห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
วัสดุและวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา (Retrospective descriptive study) โดยการรวบรวมข้อมูลผู้ป่วยที่มีการใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจแบบ RSI ในห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช ระหว่าง 1 มกราคม พ.ศ. 2561 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 จำนวน 19 ราย มาดูผลสำเร็จและภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้น
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยทั้งหมด 19 ราย เป็นเพศชายทั้งหมด (ร้อยละ 100) อายุ 36 - 84 ปี อายุเฉลี่ย 65 ปี เป็นโรคภาวะกำเริบเฉียบพลันของโรคถุงลมโป่งพอง 12 ราย (ร้อยละ 63.2) ปอดติดเชื้อ 4 ราย (ร้อยละ 21.1) อื่น ๆ 3 ราย (ร้อยละ 15.7) ผู้ป่วยที่ใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจแบบ RSI พบอัตราการใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจสำเร็จในครั้งเดียว 100% และทุกรายไม่มีผลแทรกซ้อนจากการทำ RSI
สรุป: การใส่ท่อหลอดลมคอเพื่อช่วยหายใจแบบรวดเร็วโดยใช้ยานำสลบและยาคลายกล้ามเนื้อ ในโรงพยาบาลศูนย์ภายใต้ผู้เชี่ยวชาญมีความปลอดภัยและอัตราสำเร็จสูง
พงศ์ธร จันทเตมีย์,
กฤตยา ณ เพ็ชรวิจารณ์,
นภัส ลาวัณย์ทักษิณ
มหาราชนครศรีธรรมราชเวชสาร.
1 มกราคม 2021;4(2):9-14.
การศึกษาผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาซ้ำภายใน 48 ชั่วโมงโดยไม่ได้นัดหมาย ของแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
บทนำ : การกลับมาตรวจรักษาซ้ำโดยไม่ได้นัดหมาย เป็นสัญญาณบ่งชี้เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ และอาจก่อให้เกิดปัญหาอื่นตามมา การทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยกลุ่มนี้เป็นหนึ่งในวิธีการประเมินคุณภาพการดูแลผู้ป่วยที่ห้องฉุกเฉิน
วัตถุประสงค์ : ศึกษาความชุก อาการนำที่พบบ่อย และสาเหตุของการตรวจรักษาซ้ำภายใน 48 ชั่วโมงโดยไม่ได้นัดหมาย ของแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
วิธีการศึกษา : ศึกษาเชิงพรรณนาแบบเก็บข้อมูลย้อนหลัง ตั้งแต่ 1 สิงหาคม พ.ศ.2563 ถึง 31 มกราคม พ.ศ.2565 ในผู้ป่วยที่เข้ารับการตรวจรักษาที่ห้องฉุกเฉินและกลับมาตรวจรักษาซ้ำภายใน 48 ชั่วโมง
ผลการศึกษา : ผู้ป่วยที่กลับมาตรวจรักษาซ้ำภายในระยะเวลา 48 ชั่วโมงโดยไม่ได้นัดหมาย คิดเป็นร้อยละ 0.45 โดยส่วนใหญ่มาตรวจครั้งแรกนอกเวลาราชการและมากที่สุดในเวรดึก มาด้วยกลุ่มโรคระบบทางเดินอาหาร ระบบทางเดินหายใจ และระบบประสาท และการกลับมาตรวจรักษาซ้ำส่วนใหญ่มาจากสาเหตุการดำเนินโรคที่เปลี่ยนแปลงไป
สรุป : การกลับมาตรวจรักษาซ้ำโดยไม่ได้นัดหมาย มีความเสี่ยงต่อการเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ ดังนั้นการลดอัตราการกลับมาตรวจรักษาซ้ำ ต้องแก้ไขปัจจัยสำคัญ ได้แก่ ปัจจัยด้านบุคลากรทางการแพทย์ ปัจจัยด้านผู้ป่วย และปัจจัยด้านระบบการบริหารจัดการห้องฉุกเฉิน เพื่อป้องกันการเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์และเพิ่มคุณภาพของห้องฉุกเฉิน
“เมื่อต้องทำงานเป็นกะ” กิน-นอน อย่างไรดี
การทำงานเป็นกะ (shift work) เป็นลักษณะงานที่พบในสถานที่ทำงานที่ต้องเปิดให้บริการ ตลอด 24 ชั่วโมง โรงพยาบาลก็เป็นสถานที่หนึ่งที่มีบุคลากรส่วนใหญ่ทำงานเป็นกะ ซึ่งเป็นการทำงานที่ไม่ตรงกับนาฬิกาชีวภาพ (Circadian rhythm) อันเป็นวงจรของระบบการทำงานในร่างกายมนุษย์ตามธรรมชาติ โดยเวลากลางวันจะต้องตื่นเพื่อทำกิจกรรมต่างๆ และกลางคืนเป็นช่วงเวลาของการพักผ่อน การทำงานเป็นกะจึงส่งผลโดยตรงต่อการใช้ชีวิตประจำวัน พฤติกรรมการรับประทานอาหาร และการนอนหลับ(1,2,8) หากผู้ที่ทำงานเป็นกะไม่สามารถบริหารจัดการเวลาและการทำกิจวัตรประจำวันได้อย่างเหมาะสม ก็จะเกิดผลเสียต่อสุขภาพตามมาและย่อมส่งผลถึงประสิทธิภาพในการทำงานด้วย
Rhabdomyolysis After Consumption of Freshwater Fish (Neolissochilus soroides)
Letters to the Editor
Maesaya Chartkul,
Krittaya Na Petvicharn,
Thanutchaporn Kumrungsee,
Thanjira Jiranantakan,
Summon Chomchai
Wilderness Environ Med. 2021 Sep;32(3):410-413.
LinkAppropriateness of recommended chest compression depths for cardiopulmonary resuscitation based on chest computed tomography parameters among Thai population: A multicenter retrospective study
Aim: We evaluated the appropriateness of various chest compression (CC) depths among Thai population by comparing the calculated heart compression fraction (HCF) using mathematical methods based on chest computed tomography (CT) measurements.
Methods: This multicenter retrospective cross-sectional study was conducted from September 2014 to December 2020. Chest parameters included external anteroposterior diameter (EAPD), internal anteroposterior diameter (IAPD), heart anteroposterior diameter (HAPD), and non-cardiac soft tissue measured at the level of maximum left ventricular diameter (LVmax). We compared the HCFs as calculated from CT parameters using different CC depths at 5 cm, 6 cm, 1/4 of EAPD, and 1/3 of EAPD, with further subgroup analysis stratified by sex and BMI.
Results: A total of 2927 eligible adult patients with contrast-enhanced chest CT were included. The study group had mean age of 60.1 ± 14.7 years, mean BMI of 22 ± 4.4 kg/m2, and were 57% males. The mean HCFs were 41.5%, 53.5%, 42.4%, and 62.6%, for CC depths of 50 mm, 60 mm, 1/4 of EAPD, and 1/3 of EAPD respectively. HCF was significantly lower in male patients for all CC depths. Advanced age and higher BMI showed significant correlation with lower HCF for CC depths of 50 mm and 60 mm.
Conclusion: The CC depth measure of 50-60 mm demonstrated efficacy in maintaining HCF and coronary perfusion in the general population except for geriatric and obese individuals. Adjusting CC depth to 1/4-1/3 of the EAPD yielded better outcomes. Future research should prioritize determining individualized CC depths based on EAPD proportion.
Pitsucha Sanguanwit,
Nitima Saksobhavivat,
Phatthranit Phattharapornjaroen,
Pongsakorn Atiksawedparit,
Phanorn Chalermdamrichai,
Ratchanee Saelee,
Pongthorn Jantataeme,
Krittaya Na Petvicharn,
Napas Lawantuksin,
Possawee Paosaree,
Patcharaporn Klongklaew,
Aphichai Prakongsin,
Dhawankorn Walanchaphruk,
Pornpun Wattanaruengchai,
Suwitchaya Surapornpaiboon,
Maesaya Chartkul
Resusc Plus. 2024 Mar 23:18:100605.
Linkการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจหยุดเต้น นอกโรงพยาบาล โดยหน่วยการแพทย์ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
บทนำ: ภาวะหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล (Out-of-hospital cardiac arrest, OHCA) เป็นปัญหาด้านสุขภาพสำคัญที่ทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิตทั่วโลก
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพ (Return of spontaneous circulation, ROSC) ในผู้ป่วยที่หัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล ของหน่วยการแพทย์ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัสดุและวิธีการศึกษา: ศึกษาย้อนหลัง โดยรวบรวมข้อมูลผู้ป่วยทั้งหมดที่หัวใจหยุดเต้นก่อนถึงโรงพยาบาล ระหว่างวันที่ 1 เดือนกรกฎาคม พ.ศ.2565 ถึง วันที่ 30 เดือนมิถุนายน พ.ศ.2566
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยทั้งหมด 151 ราย มีผู้ป่วยฟื้นคืนชีพหลังหัวใจหยุดเต้น จำนวน 39 คน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จ ได้แก่ ระยะเวลาที่ได้รับแจ้งเหตุจนถึงออกปฏิบัติการ ภายในเวลา 2 นาที (AOR = 3.01, 95% CI = 1.05-8.64, P = 0.04) ลักษณะคลื่นไฟฟ้าหัวใจแรกรับสามารถกระตุ้นด้วยไฟฟ้า (AOR = 9.29, 95% CI = 1.53-56.19, P = 0.0159) และระยะเวลารวมในการช่วยฟื้นคืนชีพ ภายในเวลา 10 นาที (AOR = 8.66, 95% CI = 1.43-52.24, P = 0.019)
สรุป: ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล มีจำนวน 3 ปัจจัย ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของหน่วยแพทย์ฉุกเฉินต่อไป
Fast Pass ลดรอคอย ลดแออัด ลดรอยต่อเพื่อการรักษาจำเพาะของผู้ป่วยฉุกเฉิน
Service Plan Sharing 2024
กฤตยา ณ เพ็ชรวิจารณ์
ณิชกานต์ บุญยก
และคณะผู้วิจัย
การประชุมสัมมนาแลกเปลี่ยนการพัฒนาระบบบริการสุขภาพ
ปีงบประมาณ 2567
กองบริหารการสาธารณสุข
นำเสนอ สิงหาคม 2567
ช่วยคนละมือ ส่งต่อผู้ป่วยอุบัติเหตุพ้นวิกฤต รอดชีวิต ทุกทีม (ต้นทาง-ปลายทาง) ภูมิใจ
ผลงานวิชาการระบบรับส่งต่อผู้ป่วย 2564
Public Mind Activity of 6th Year Medical Students on Basic Life Support Training Workshop Has Helped Increase the Pride and Confidence of the Students' Life Support Skills
AMEE 2017 Poster Presentation
Krittiya Promrat
Pongkamon Tongpong
Thanyalak Naowapan
Apichaya Jantataeme
Pongthorn Jantataeme
Association for Medical Education in Europe (AMEE) Conference 2017
Presented in Helsinki, Finland
การดูแลผู้ป่วยภาวะหลังหัวใจหยุดเต้น Post Cardiac Arrest Care 2023
บทความในหนังสือประกอบการประชุมวิชาการ
The effect between etomidate and ketamine on peri-intubation hypotension in elderly patients in the emergency department
Background: Peri-intubation hypotension (PIH) is associated with increased mortality. Etomidate and ketamine are commonly used as induction agents for tracheal intubation in the emergency department (ED) due to their favorable hemodynamic profiles. However, the effects of these agents on PIH remain controversial, and data on elderly patients are limited. This study aimed to compare the effects of etomidate and ketamine on PIH and 28-day mortality.
Methods: A prospective, observational, propensity-matched cohort study was performed across two ED centers between March 23, 2022, and September 30, 2023. Patients aged 65 years and older requiring tracheal intubation and receiving either etomidate or ketamine as a single induction agent were included. The primary outcome was the incidence of PIH within 30 min post-induction, comparing etomidate and ketamine. PIH was defined as a systolic blood pressure (SBP) decrease of more than 20 % from baseline, SBP <100 mmHg (with or without fluid resuscitation), or the initiation or increased dose of vasopressor therapy. Secondary outcomes included 28-day mortality and subgroup analysis evaluating the effect of induction dose on PIH in patients with a shock index (SI) ≥0.9. Statistical analyses included a chi-square test to compare PIH incidence and Cox regression analysis to assess the association between induction agents and 28-day mortality. Multivariable Cox regression was adjusted for mortality by vasopressor initiation or escalation. Fractional polynomial regression was used to evaluate the relationship between induction agent dose and PIH.
Results: A total of 418 patients were included in the analysis, with 222 patients matched in a 1:1 propensity score analysis. The incidence of PIH was 44.1 % in the etomidate group and 53.2 % in the ketamine group (risk difference 9.1 %, 95 % confidence interval [CI] -4.1 to 22.1, p = 0.179). 28-day mortality was 36.0 % in the etomidate group and 25.2 % in the ketamine group (hazard ratio [HR] 0.66, 95 % CI 0.41-1.07, p = 0.095). However, in patients who developed PIH and required vasopressors, ketamine was associated with a lower risk of 28-day mortality (adjusted HR 0.59, 95 % CI 0.36-0.97, p = 0.034). Among patients with SI ≥0.9, a higher induction agent dose was associated with an increased probability of PIH for both etomidate and ketamine.
Conclusion: There was no statistically significant difference in PIH and 28-day mortality between etomidate and ketamine as a single induction agent in elderly patients in the ED.
Praphaphorn Supatanakij
Thitipat Mungjadetanadee
Nitchakarn Boonyok
Karn Sutapanit
Am J Emerg Med. 2025 May 16;95:41-48.
Linkการพัฒนาระบบช่องทางด่วนสำหรับการดูแลผู้บาดเจ็บที่ศีรษะรุนแรงเพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการผ่าตัดที่รวดเร็วและเพิ่มอัตราการรอดชีวิต
ผลงานวิชาการ Best Practice งานประชุมวิชาการระบบเฝ้าระวังการบาดเจ็บแห่งชาติ ครั้งที่ 2
พงศ์ธร จันทเตมีย์
วราภรณ์ ยะพงศ์
วรรณดี กาละ
กองป้องกันการบาดเจ็บ กรมควบคุมโรค
นำเสนอวันที่ 6-7 พ.ย. 2568
RAMA-WeRA Risk Score in Predicting the Ruptured Appendicitis in Emergency Department; a Multicenter Study for External Validation
Introduction: Distinguishing between ruptured and non-ruptured acute appendicitis presents a significant challenge. This study aimed to validate the accuracy of RAMA-WeRA Risk Score in predicting ruptured appendicitis (RA) in emergency department.
Methods: This study was a multicenter diagnostic accuracy study conducted across six hospitals in Thailand from February 1, 2022, to January 20, 2023. The eligibility criteria included individuals aged >15 years suspected of acute appendicitis, presenting to the ED, and having an available pathology report following appendectomy or intraoperative diagnosis by the surgeon. We assessed the screening performance characteristics of RAMA-WeRA Risk Score, in detecting the ruptured appendicitis (RA) cases.
Results: 860 patients met the study criteria. 168 (19.38%) had RA and 692 (80.62%) patients had non-RA. The area under the receiver operating characteristic curve (AuROC) of RAMA-WeRA Risk Score was 75.11% (95% CI: 71.10, 79.11). The RAMA-WeRA Risk Score > 6 points (high-risk group) demonstrated a positive likelihood ratio (LR) of 3.22 in detecting the ruptured cases. The sensitivity and specificity of score in > 6 cutoff point was 43.8% (95%CI: 36.2, 51.6) and 86.4% (95%CI: 83.6, 88.9), respectively.
Conclusions: The RAMA-WeRA Risk Score can predict rupture in patients presenting with suspected acute appendicitis in the emergency department with total accuracy of 75% for high-risk cases.
Welawat Tienpratarn
Guyphol Kasemlawan
Chaiyaporn Yuksen
Wanchalerm Kongchok
Nitchakarn Boonyok
Piyanuch Lowanitchai
Jeeranun Boriboon
Thidarat Rattananikom
Yuranun Phootothum
Sutap Jaiboon
Arch Acad Emerg Med. 2024; 12(1): e44.
Linkผลการพัฒนาการบูรณาการการดูแลผู้ป่วย Stroke Fast Track ร่วมกับหน่วย BLS ในระบบ EMS
ผลงานวิชาการนำเสนอในงานประชุมวิชาการ National EMS Forum 2026
พงศ์ธร จันทเตมีย์
พัชรี สันติอภิรมย์
อภิศักดิ์ อ่อนแก้ว
อรรณิกา แว่นนาค
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ
นำเสนอวันที่ 4-6 มี.ค. 2569